Afdruk

E. was nog geen 9 maanden. We bezochten op zondagmorgen een dienst in de kerk waar haar opa en oma normaal gesproken naar toe gaan. Tijdens de dienst mocht E. naar de oppas. Toen tegen het einde van de dienst de kinderen werden gehaald, haalde oma E. van de oppas. Oma kwam terug met E. op de arm en van een afstand zag ik al dat haar wang vreemde vlekken had. Eerst dacht ik dat ze ergens op had gelegen, van dichterbij was te zien dat het ergens anders om ging. Een kindje had op een onbewaakt ogenblik een hap willen nemen van E. haar lekkere wangetje. Wat zeg ik, een hap? Een stuk of 5 keer had ze er stevig op gebeten, met een afdruk van haar gebit op de wang van E. als gevolg. Het heeft ongeveer een week geduurd voordat de tanden van het onbekende kindje niet meer zichtbaar waren.

Inmiddels is E. twee en heeft ze zelf haar afdruk achter gelaten. Niet in een wang, maar in een voet. Die van S. welteverstaan. Vanuit de keuken keek ik de kamer in, waar E. en S. samen al een tijdje lief hadden gespeeld. S. zat in de kinderstoel en E. had haar speelgoed aangegeven en zo waren ze samen al even zoet. Precies op het moment dat ik de kamer in keek, hoorde ik het geluid van S. Een harde brul als start van een huilbui. En ik zag de voet van S. nog net uit de mond van E. komen. Het duurde geen week voor de afdruk verdwenen was, hooguit een dag. Maar het gebit van E. was duidelijk zichtbaar. 

En S. op haar plaats kan er ook wat van. Ze houdt ervan haar twee vlijmscherpe ondertandjes en vier vlijmscherpe boventandjes ergens in mijn gezicht of schouder te zetten. Het is haar alleen tot dusver nog niet gelukt een afdruk achter te laten.

Billenkoekje

Onze meiden zijn gek op eten. Als er wordt gesproken over eten, als er een verpakking ritselt of als er iemand uit de trapkast komt gelopen, hebben ze oren op steeltjes en wanneer mogelijk proberen ze er ook iets van mee te eten.
Toen B. enthousiast vroeg "Wie wil er een billenkoekje???" verbaasde het ons dus niet dat E. vol blijdschap haar eigen naam joelde. Ze kreeg keurig billenkoek. Dat is natuurlijk niet bij een keer gebleven. Ik denk dat ze er ongeveer vijf keer ingetuind is. Nu is het kwartje gevallen. Billenkoek is hele andere koek.

opa en oma Knoest

Met ingang van 2011 gaan onze meiden niet meer naar het KDV, maar naar gastouders. Deze oplossing is ons in de schoot geworpen. We leerden opa en oma Knoest precies kennen op het moment dat we aan een nieuwe opvang toe waren. Omdat we 1 auto hebben en het KDV niet in ons eigen dorp is en wij ook allebei ergens anders werken werd het brengen en halen van de meiden steeds meer gedoe. Allerlei factoren waren  van belang om iedereen op tijd op zijn plaats en weer thuis te krijgen. Het weer moest goed zijn om de motor te kunnen pakken (papa), de tijden van het werk moesten matchen met de tijden van het KDV. Dan hadden we op donderdag nog een andere oppasregeling, weer in een andere plaats. En ook dat leek logistiek minder ideaal dan gehoopt.  Alles moest strak gepland worden en we hadden het gevoel dat dit voor niemand een succes was.

Maar toen kwamen opa en oma Knoest op een dag bij ons naar de kerk. Dezelfde middag gingen we bij ze op visite en laten zij nou net gastouders zijn in ons dorp. Vandaag was het zover. E. en S. mochten bij opa en oma Knoest spelen. We zijn er een paar keer op visite geweest, dus ze wisten wat ze te wachten stond. Opa Knoest was met nieuwjaarsdag al minder eng gebleken dan het de eerste keer leek. Er is leuk speelgoed en.. niet geheel onbelangrijk.. oma Knoest heeft rozijntjes.
S. was wel even verdrietig, maar op de armen van oma Knoest met haar vertrouwde duimpje in haar mond was het snel in orde. E. had al direct de wandelwagen met pop gevonden en verdween achter de tafel waaraan druk monopoly werd gespeeld. Een nieuw jaar een nieuwe start voor de meiden. Ik ben benieuwd naar de verhalen van E. die er ongetwijfeld zullen komen.

wijsvinger

"MAMAAAAAAA, IK HEB MIJN WIJSVINGER GEVONDEN!!!"
Verdwaasd kijk ik op van mijn laptop. Aan de andere kant van de tafel zie ik haar trotse koppie. En daaronder haar duim die ze blij omhoog houdt :).'

Eerlijk

Voorbeeld 1.
Ik was maar even in de bijkeuken geweest. De was gesorteerd en in de machine gedaan. Toen kwam ik weer terug in de keuken. Tot mijn schrik had E. haar stoeltje tegen het keukenblok gezet op de plek waar onze kookplaat zit. Ze zat erop. Strak met haar knieen tegen de onderste lade. De kookplaat was uit en ze zat op haar billen. Er was dus nog niks aan de had. Maar ik weet dat ze in een klauterfase zit. En ik weet dat ze de knopjes makkelijk kan omdraaien dus dat haar plan de volgende keer wel zou kunnen lukken.
Streng pak ik haar vast bij haar arm. "E. dat mag toch niet?!" "Je stoeltje is voor in de kamer, niet voor in de keuken". Even werd het stil... Toen kwam haar eerlijke antwoord. "E. mat niet de la openmaken" E. mat niet de chocoladepasta pakken." "E. mat niet de chocoladepasta openmaken"
En het was me duidelijk. E. had nog helemaal geen interesse in de kookplaat. Het ging haar om de la met broodbeleg. Het 'gevaar' was de pot chocoladepasta geweest.

Voorbeeld 2.

Ik moest boven even een bed verschonen. Allebei de meiden zaten aan de keukentafel in hun kinderstoel. Ze hadden al een slok pap achter de kiezen en kregen van mij een beschuitje. Ze zijn dol op alles wat je kunt eten. Allebei. Ik doe boven mijn ding en kom beneden. Een rustig tafereeltje zie ik voor me. De beschuitjes zijn op en de meisjes zitten rustig in hun stoel. Ik constateer vragend "Hebben jullie de beschuitjes op?" "Was het lekker?". Dan antwoord E. "E. heeft S.' schuitje opgegeten"
Na het nog een aantal keer te checken ben ik er zeker van, S. heeft moeten toekijken hoe E. twee beschuitjes zat te eten terwijl er voor haar niets meer was. 

Wat is 2 jaar toch een leuke leeftijd. Ze zoekt haar grenzen op omdat ze die nog niet kent. Maar ze is o zo eerlijk. In de aanwezigheid van een vreemde meneer verteld ze me  hardop dat ze hem 'een beetje eng' vindt. Als ze stout is geweest, en ik was er niet bij, dan verteld ze me achteraf eerlijk wat er is gebeurd. Wat een (h)eerlijke leeftijd.